23/03

KRÓTKIE SPIĘCIA #34: „Coded Bias” / „Zakodowane uprzedzenie” | ONLINE

Transmisja filmu i rozmowy: 23/03/2021, g. 19.00. Film dostępny do g. 22.00.

„Zakodowane uprzedzenie”, reż. Shalini Kantayya

Joy Buolamwini, badaczka wLaboratorium Mediów MIT, sprawdzała systemy rozpoznawania twarzy. Ponieważ sama jest Afroamerykanką, odkryła, że system jej nie rozpoznaje. Gdy zakładała na twarz białą maskę, system ją identyfikował. Po analizie systemów rozpoznawania twarzy, opartych na sztucznej inteligencji (AI) wnajwiększych amerykańskich firmach, dokonała zaskakującego odkrycia. Najskuteczniej działały one przy identyfikowaniu białych mężczyzn, zaś najbardziej myliły się przy rozpoznawaniu czarnoskórych kobiet. Odkrycie zmusiło ją do nacisków na rząd USA, aby stworzył przepisy przeciwdziałające zagrożeniom wynikającym zuprzedzeń ukrytych wtechnologii, która stale wkracza wnasze życie. Wnikliwy dokument śledzący konsekwencje odkrycia Joy Buolamwini. Jaki jest wpływ rosnącej roli sztucznej inteligencji wzarządzaniu naszymi swobodami? Jakie są konsekwencje uprzedzeń AI dla ludzi, którzy nie są białymi mężczyznami?

Po filmie rozmowę zAnną Paprzycką poprowadzi kurator cyklu, Andrzej Marzec.

Anna Paprzycka: doktorantka w Instytucie Teatru i Sztuki Mediów na Wydziale Antropologii i Kulturoznawstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Członkini Interdyscyplinarnego centrum badawczego Humanities/Art/Technology Research Center. Interesuje się społecznymi aspektami oprogramowania. Przygotowuje pracę doktorską pod tytułem Software jako narzędzie kontroli i oporu. Prowadzi warsztaty z kreatywnego programowania i podstaw elektroniki. Autorka instalacji interaktywnych Ping Sensors, EMMET, Well-Tempered.

Andrzej Marzec – filozof, krytyk filmowy, redaktor „Czasu Kultury”. Jego zainteresowania badawcze skupiają się wokół spekulatywnego realizmu i ontologii zwróconej ku przedmiotom. Autor książek: „Widmontologia. Teoria filozoficzna i praktyka artystyczna ponowoczesności” (2015) oraz „Antropocień. Filozofia i estetyka po końcu świata” (2021). Pociągają go sztuki wizualne, kino alternatywne oraz wizja ekologii, o której można myśleć bez używania pojęcia „Natury”.