Bunt kwiatów

BUNT KWIATÓW: odcinki dostępne pod tym linkiem!

W tym roku przyglądamy się sobie pokoleniu dorastającego w potransformacyjnej Polsce “beneficjentom” przemian ostatniej dekady XX wieku. 

Skoncentrujemy się na konsekwencjach przemian po 1989 roku: od ustanowionych relacji państwa i kościoła, przez wynaturzenia kapitalizmu, dominację w przestrzeni publicznej konserwatywnego dyskursu, po niewydolność systemową związaną z kwestiami pracowniczymi, zdrowiem czy mieszkalnictwem. 

Będziemy przyglądać się strategiom oporu i językowi buntu, relacjom władzy wobec przekazów medialnychmigracji pokolenia młodych dorosłych; politykom tożsamościowym i pozainstytucjonalnym ośrodkom kształtowania postaw obywatelskich od ruchów klimatycznych po kulturę klubową.



Seria protestów w 2020 roku (w Polsce, jak w Białorusi, czy Rosji) i pandemia ujawniły skutki poszerzających się wpływów populizmu, ksenofobii i nacjonalizmu.  Obnażyły też skumulowaną niezgodę i gniew oraz potrzeby: wspierania i wzmacniania działań solidarnościowych i edukacyjnych. Dokonała się zmiana – nie możemy powrócić do rzeczywistości sprzed roku. To próba sił. A może szansa?


Wierzymy, że kwestie polityczne i aktualny komentarz dotyczący przemian społecznych łączą niezbywalne relacje z aktywną, kształtującą przestrzeń publiczną rolą i odpowiedzialnością kultury. Dlatego przejmujemy Bunt kwiatów, hasło pierwotnie wpisane w krytyczną postawę wobec ugrupowań odcinających się od dziedzictwa intelektualnego i tożsamościowego poprzednich pokoleń*, po to, by wskazać po raz kolejny na potrzebę takiego myślenia o przyszłości, które uwolnione jest od traum i szkodliwych przyzwyczajeń; W zamian zależy nam na stworzeniu przestrzeni do dyskutowania i budowania przyszłości niezwiązanej z resentymentami. Przyszłości dla pokoleń. 

*Tegoroczne hasło, Bunt kwiatów, wywodzimy z Kryzysu romantyzmu Stanisława Brzozowskiego, gdzie wskazuje na kryzys romantyzmu i krytykuje nurt myślowy  porównując go do Buntu kwiatu przeciwko swym korzeniom;